Parkingi są miejscem, gdzie dość często dochodzi do drobnych stłuczek i otarć między pojazdami. Nawet lekkie uderzenie drzwiami czy kontakt ze słupkiem może pozostawić na karoserii widoczne wgłębienia. Takie sytuacje skłaniają kierowców do poszukiwania metod, które przywrócą blachę do pierwotnego stanu, zachowując jej oryginalną powłokę. Sprawdzamy, czy każdą szkodę parkingową można naprawić metodą PDR.
Jakie szkody parkingowe można naprawić metodą PDR?
Bezinwazyjna metoda PDR sprawdza się przede wszystkim przy drobnych szkodach parkingowych, np. gdy auto zostawione na luzie stoczy się i lekko uderzy w inny pojazd. Lakier musi pozostać nienaruszony, bo technika polega na wypychaniu lub wyciąganiu blachy, a nie jej ponownym malowaniu. Nasz doświadczony fachowiec usuwa wgniecenia parkingowe o niewielkiej średnicy, które nie mają ostrych załamań. Przykładem może być punktowe wgłębienie na drzwiach albo błotniku, gdzie struktura powłoki nie została przerwana. Dzięki temu naprawa PDR trwa krótko i w mniejszym stopniu wpływa na wartość pojazdu, co ma znaczenie przy sprzedaży auta.
Co ogranicza zastosowanie metody PDR?
Nie wszystkie wgniecenia karoserii da się usunąć techniką PDR, nawet jeśli wyglądają one niegroźnie. Decyduje o tym kilka czynników, które wpływają na efekt i trwałość naprawy. Opisujemy je w dalszej części artykułu.
Głębokość i kształt wgniotek parkingowych
Płytkie wgniotki parkingowe poddają się korekcie, natomiast głębokie odkształcenia z ostrymi krawędziami już nie. Gdy metal się rozciągnie, nie wraca do pierwotnej formy mimo prób wypychania. Problem pojawia się także przy uszkodzeniach o nieregularnym kształcie, np. po uderzeniu sklepowym wózkiem. Taka deformacja powoduje mikropęknięcia lakieru, nawet jeśli nie widać ich na pierwszy rzut oka. W efekcie naprawa PDR nie przyniesie pożądanego skutku.
Lokalizacja wgniecenia na karoserii
Miejsce, w którym powstała szkoda parkingowa, również wpływa na przebieg i efekt naprawy PDR. Elementy płaskie, takie jak drzwi czy maska, łatwiej naprawić. Natomiast w rejonach krawędzi blacha jest sztywniejsza, przez co trudniej ją wymodelować. Przykładem jest szkoda na linii przetłoczenia drzwi – nawet niewielkie odkształcenie może zaburzyć geometrię całego elementu i wówczas trudno przeprowadzić naprawę bez lakierowania.
Dostęp do miejsca naprawy
Technik PDR musi dotrzeć do tylnej strony elementu, aby usunąć wgniecenie parkingowe. Jeśli jednak konstrukcja auta to utrudnia, naprawa staje się problematyczna. W praktyce dotyczy to np. progów, dolnych części drzwi czy fragmentów dachów ze wzmocnieniami. Brak dostępu do miejsca naprawy karoserii może wykluczyć zastosowanie PDR, ponieważ nie można kontrolować nacisku od środka i rośnie ryzyko niedokładnego wyprowadzenia powierzchni.
Materiał karoserii a usuwanie wgnieceń bez lakierowania
Kolejnym czynnikiem, który utrudnia naprawę PDR szkód parkingowych, jest rodzaj materiału karoserii. To on wpływa na elastyczność i podatność na odkształcenia. W większości aut stosuje się stal, która dobrze reaguje na prostowanie i pozwala na usunięcie drobnych wgnieceń. Inaczej zachowuje się aluminium, bo jest twardsze i mniej plastyczne. W niektórych modelach spotyka się także elementy z tworzyw sztucznych lub kompozytów, np. zderzaki czy fragmenty nadwozia. W takich przypadkach naprawa PDR nie ma zastosowania, ponieważ materiał nie pozwala na odkształcanie w sposób wymagany przez tę technikę.
Nie każdą szkodę parkingową można naprawić metodą PDR. Skuteczność tej techniki zależy od głębokości i kształtu wgniecenia, miejsca jego występowania, rodzaju materiału karoserii oraz możliwości dostępu do tylnej strony elementu. Nawet drobne uszkodzenia mogą wymagać tradycyjnego lakierowania, jeśli struktura powłoki została naruszona. Najlepiej przyjedź do naszego warsztatu, a my doradzimy, jaką metodę naprawy wybrać.
